المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
277
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
دهكده از زيادى ماليات و خراج به آن حضرت شكايت كردند و گفتند : اين ماليات بر خلاف ساير شهرهاى عراق است ، على عليه السّلام به زبان نبطيّه به آنان فرمود : و غرار و طاهر اغررنا يعنى چه بسا الاغ كوچكى كه از الاغ بزرگ بهتر باشد . چون آنان با على عليه السّلام به زبان نبطى تكلم كردند آن حضرت نيز با آنان به زبان خودشان تكلّم كرد . آنگاه امير المؤمنين به آنان فرمود : شما هم ميوهجات خود را دو برابر قيمت بشهرهاى ديگر ميفروشيد . 11 - روايت شده : موقعى كه على بن أبي طالب عليه السّلام مىنشست و مردى در حضورش حاضر ميشد ميفرمود : بنشين ، مستعد باش ، نفس خود را آماده كن زيرا تو در فلان روز و فلان سال خواهى مرد و سبب مرض تو فلان چيز خواهد بود . 12 - از حارث همدانى روايت شده كه گفت : ما با على بن أبي طالب عليه السّلام خارج شديم تا اينكه بعاقول رسيديم ، ناگاه تنهء درختى را ديديم كه پوست آن افتاده بود و چوب آن باقى بود . امير المؤمنين با دست خود به آن درخت زد و فرمود : به اذن خدا سبز شو و ميوه بيار ! ناگاه آن درخت شاخههاى خود را به حركت آورد ، ميوهء آن درخت گلابى بود پس ما از آن گلابى خورديم و با خود هم برديم . 13 - روايت شده كه امير المؤمنين عليه السّلام بعد از آنكه يكى از خطبههاى خود خود را خواند و حمد و ثناى خداى را بجاى آورد فرمود : كسى از ما ميميرد ولى مرده نيست و آن كسى كه از ما ميماند بر شما حجّت خواهد بود .